در شرایط بحرانی، سرعت تصمیمگیری به همان اندازه کیفیت آن اهمیت دارد. سازمانهایی که از قبل چارچوبی برای مدیریت بحران تدوین کردهاند، معمولاً با آسیب کمتری از بحران عبور میکنند.
گام اول: ارزیابی سریع وضعیت
اولین قدم، تشکیل یک تیم کوچک تصمیمگیری و جمعآوری اطلاعات کلیدی درباره ابعاد بحران، ذینفعان تحت تأثیر و منابع موجود است. تأخیر در این مرحله میتواند گزینهها را بهشدت محدود کند.
گام دوم: ارتباطات شفاف
در بحران، سکوت یا اطلاعرسانی ناقص اعتماد را از بین میبرد. ارتباط منظم و صادقانه با کارکنان، مشتریان و سایر ذینفعان، حتی اگر همه پاسخها مشخص نباشد، نقش مهمی در حفظ ثبات دارد.
پس از عبور از بحران، مرحله بازبینی نیز اهمیت دارد؛ تیمهای مشاوره معمولاً به سازمان کمک میکنند درسهای بحران را به فرآیندها و برنامههای آمادهسازی آینده تبدیل کنند.

